ଗୋହତ୍ୟା ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷେଧକୁ ନେଇ ତାମିଲନାଡୁ ସରକାର ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ଦ୍ୱାରସ୍ଥ ହୋଇଛନ୍ତି। ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସି. ଜୋସେଫ ବିଜୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ସରକାର ମାଡ୍ରାସ ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ୨୭ ମଇ ୨୦୨୬ର ରାୟକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଚଳିତ ଆଇନ ସହ ସଙ୍ଗତିପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ। ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ଦାଖଲ ହୋଇଥିବା ଆବେଦନରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଯୁକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ତାମିଲନାଡୁ ପ୍ରାଣୀ ସଂରକ୍ଷଣ ଆଇନ, ୧୯୫୮ ଅନୁଯାୟୀ ୧୦ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସ୍କ ଏବଂ କାମ କରିବା କିମ୍ବା ପ୍ରଜନନ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ପଶୁଙ୍କୁ ସକ୍ଷମ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ଆଧାରରେ ବଧ କରାଯାଇପାରିବ। ଏପରି ସ୍ଥିତିରେ ହାଇକୋର୍ଟଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷେଧ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଆଇନର ବିରୋଧୀ ବୋଲି ସରକାର ଦାବି କରିଛନ୍ତି।
ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି ଯେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠୁରତା ନିବାରଣ ଆଇନ, ୧୯୬୦, ପଶୁ କତଳଘର ନିୟମ, ୨୦୦୧, ତାମିଲନାଡୁ ସହରାଞ୍ଚଳ ସ୍ଥାନୀୟ ସଂସ୍ଥା ଆଇନ, ୧୯୯୮ ଏବଂ ୨୦୨୩ ନିୟମାବଳୀ ପଶୁ ବଧକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଆଇନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷେଧର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାହିଁ। ସରକାରଙ୍କ ମତରେ, ହାଇକୋର୍ଟ ବିଧାନମଣ୍ଡଳର ଅଧିକାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରି ନ୍ୟାୟିକ ଆଇନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ୨୭ ମଇ ୨୦୨୬ରେ ମାଡ୍ରାସ ହାଇକୋର୍ଟର ବିଚାରପତି ଜି.ଆର୍. ସ୍ୱାମୀନାଥନ ଏବଂ ବିଚାରପତି ଭି. ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣନଙ୍କ ଖଣ୍ଡପୀଠ ବକ୍ରୀଦ ପୂର୍ବରୁ ରାଜ୍ୟରେ ଗାଈ ଓ ବାଛୁରୀ ହତ୍ୟା ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷେଧ ଲାଗୁ କରିଥିଲେ। ଏହି ମାମଲା ହିନ୍ଦୁ ମକ୍କାଲ କାଚିର ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରସନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାଖଲ ହୋଇଥିବା ଜନସ୍ୱାର୍ଥ ଆବେଦନ (PIL) ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ଆବେଦନକାରୀ କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ପଶୁ ବଧ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ କୋର୍ଟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଚାହିଁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ହାଇକୋର୍ଟ ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଓ ଯେକୌଣସି ଦିନ ଗାଈ ଏବଂ ବାଛୁରୀ ହତ୍ୟା ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷେଧ ଲାଗୁ କରିଥିଲେ।
ହାଇକୋର୍ଟ ତାଙ୍କ ରାୟରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଏକ ପୂର୍ବ ଆଦେଶକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ କ୍ଷୀର ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଗ୍ରାମୀଣ ଅର୍ଥନୀତିର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଗୋହତ୍ୟା ଉପରେ ନିଷେଧର ଆବଶ୍ୟକତା ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। ଏହାସହ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ପୂର୍ବ ରାୟକୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧୃତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ବକ୍ରୀଦ ଅବସରରେ ଗୋହତ୍ୟା ଇସଲାମ ଧର୍ମର ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ପ୍ରଥା ନୁହେଁ। ଏବେ ଏହି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ମାମଲାରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ରାୟ ଉପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନଜର ରହିଛି, କାରଣ ଏହା କେବଳ ତାମିଲନାଡୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଗୋହତ୍ୟା ଆଇନକୁ ନେଇ ଚାଲିଥିବା ଆଲୋଚନା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବ ପକାଇପାରେ।
